Podróż przez historię aparatów słuchowych
Od trąbki przykładanej do ucha do nowoczesnych aparatów słuchowych
Głuchota i ubytki słuchu towarzyszą człowiekowi od zawsze. Przez długi czas wierzono, że ludzie niedosłyszący obarczeni są również innymi upośledzeniami. To nieporozumienie trwało niestety aż do XVI-go stulecia. Społeczeństwo dyskryminowało osoby z ubytkami słuchu przez bardzo długi czas.
W XVI wieku hiszpański mnich, Pedro Ponce, udowodnił, że nie ma żadnego związku między zdolnością słyszenia a możliwościami intelektualnymi. Około roku 1530 nauczył on Pedro i Francisco, nie słyszących synów arystokraty Juana Fernándeza de Velasco y Tovar, czytania, pisania, matematyki oraz mówienia.
Pierwsze trąbki wspomagające słyszenie z XVII-go wieku
Pierwszymi aparatami słuchowymi były trąbki przykładane do ucha. Tworzono je w wielu kształtach i rozmiarach. Robiono je z cienkiej stalowej blachy, srebra, drewna, muszli ślimaków i zwierzęcych rogów.
Niektórzy ludzie woleli nie przyznawać się do swoich ubytków słuchu. Czyniono wiele starań, aby je zamaskować. Trąbki słuchowe ukrywano w wachlarzach albo wbudowywano w laski. Niekiedy udawały one nawet wysadzane diamentami elementy biżuterii.
Kamienie milowe w technologii komunikacyjnej
Alexander Graham Bell, wynalazca telefonu, uczył niesłyszących studentów, poślubił nie słyszącą kobietę i miał niesłyszącą matkę. Z tego powodu jego pierwotnym celem było przetworzenie słów mowy na sygnały elektryczne po to, aby mogły one stać się widoczne dla ludzi niesłyszących. Kiedy uświadomił sobie, że technologii tej można też użyć do przesyłania mowy na duże odległości, narodził się telefon.
Pierwsze aparaty słuchowe w XX wieku
Pierwsze elektryczne wzmacniacze stały się dostępne mniej więcej na początku XX-go wieku. Wynaleziono wtedy pierwsze aparaty słuchowe. Do lat dwudziestych XX-go wieku stały się one wystarczająco małe, aby można je było nosić w torebce.
Znaczące kroki w kierunku stworzenia nowoczesnego aparatu słuchowego
W wyniku postępu miniaturyzacji w technologii aparaty słuchowe stawały się coraz mniejsze. W latach czterdziestych XX-go wieku pojawiły się pierwsze urządzenia kieszonkowe. We wczesnych latach sześćdziesiątych na rynek wprowadzono model, który jest produkowany do dziś: aparat zauszny (ang.BTE - Behind-The-Ear).Od tego czasu technologia aparatów słuchowych rozwijała się bardzo szybko dzięki postępowi w dziedzinie mikroelektroniki.
Dzisiejsze aparaty słuchowe wykorzystują technologię cyfrową i są wyposażone w komputerowe układy scalone o dużej mocy. Bogata funkcjonalność zapewniająca lepszą jakość dźwięku, łączność bezprzewodowa i wciąż zmniejszające się wymiary aparatów to cechy nowoczesnych rozwiązań wspomagających słyszenie.
Wraz z rozwojem technologii zmieniał się też stosunek ludzi do aparatów słuchowych. Mniejsze urządzenia, nowe wzornictwo i elegancka kolorystyka pomagają użytkownikom nosić aparaty słuchowe swobodnie i z pewnością siebie.
